De Nederlandse scheidsrechter Diana Dutilh floot zondag op het Europees Jeugdkampioenschap in het Spaanse Madrid de finale tussen Griekenland en Hongarije. Lees verder voor haar verslag van deze wedstrijd.Door: Diana Dutilh
Het is vandaag zondag, de dag van de finales. De middag vordert, ik ben inmiddels aangesteld op de finale, Griekenland – Hongarije. De kenners hebben uitgesproken dat ze allebei de ploegen wel zien winnen. Ik bereid me maar voor op alles, het is een finale en daar heb je altijd verrassingen, dus wie weet.
De middag vordert met de wedstrijden vanaf plaats 15 - 16. Ik kijk Nederland – Servië. De avond begint met de wedstrijd om plaats 3 - 4. Ik kijk er met een schuin oog naar en ga me omkleden. Het bad zit helemaal vol, de Spanjaarden winnen ook van de Russen. Ze spelen echt niet goed… Het bad ontploft alsof ze goud hebben gewonnen. En dan… tijd om mij te gaan melden bij het inzwembad. De coachen zijn zenuwachtig en de Griekse coach belooft dat hij vandaag net zo netjes zal zijn als gisteren. Toen had ik hem vriendelijk doch dringend verzocht om zich niet met mij bezig te houden en om van de halve finale geen theater te maken. Dat was goed gelukt, dus ik lach vriendelijk om het hem nog een keer zo te laten doen. Ja hoor, hij belooft het… De Hongaarse coach is heel rustig en heeft er zin in. De meiden zijn er klaar voor zegt hij, let’s go.
Oplijnen in de gang, de muziek loopt en daar gaan we. Het bad zit vol, vlaggen en toeters. Super gaaf. Sophie zit met manlief boven en juichen! Voorstellen van de teams, voorstellen van ons en de volksliederen. De eerste is die van de Hongaren, maar als je die hoort ben je al bijna depressief om het water in te gaan. Gelukkig is daarna het vrolijkere volkslied van de Grieken en hop… of we go! Succes allemaal achter de tafel en be there!
Het eerste fluitsignaal is van mij, de start van de wedstrijd. De ploegen spelen zelf de wedstrijd, wij hoeven amper wat te doen. Ze spelen goed allebei en het gaat in eerste instantie gelijk op. Een enkele uitsluiting en een paar doelpunten verder zijn we halverwege de wedstrijd. Het gaat goed, we hebben het echt onder controle, geen problemen so far. Maar je weet het nooit, zeker in een finale, altijd voorbereid zijn op van die dingen die ergens 6 cijfers achter de komma in het boekje staan… van die dingen die nooit gebeuren, behalve nu dan!
We hobbelen verder, fluiten hier en daar en hebben het strak in de hand. De Grieken lopen uit en uiteindelijk staat na 4x8 op de teller, 8 uitsluitingen en 11 – 4 voor de Grieken. Ze springen het water in en vieren feest. En ik denk: “het is gelukt, geen problemen, geen moeilijkheden, geen verrassingen”, ik juich toch stiekem ook, alleen dan voor ons optreden en niet voor de winnaar…. Muscat, de delegate heeft voor Ivo het een en ander, ik luister maar half. Ik hoor iets over geen contra en later geen uitsluiting. Voor mij heeft hij alleen het commentaar dat ik niet hoeft te laten zien waarom ik niet fluit. Ik laat nogal eens zien aan de gewezen midvoor die de bal verliest dat ze de bal vast had en dat ik daarom niet floot. Oke, prima… volgens mij vinden spelers het altijd wel prettig. Ik vind het best, thank you and good bye!
Het was top. Het toernooi staat er goed op voor mij. 8 wedstrijden gefloten waaronder een kwartfinale, halve finale en de finale. Goede wedstrijden en zelfs de veel – weinig wedstrijd van Spanje – Zweden was een feestje. Volgens mij kan ik wel tevreden zijn, ik kijk terug op een prima toernooi met een prima resultaat. Nu wordt het tijd om de koffer te pakken en me op te gaan maken om terug te gaan naar het koude Nederland. Tijd om mijn broeken en shirts te wassen en om mij a.s. zaterdag voor te gaan bereiden op de Nederlandse competitie bij het toernooi in Hengelo. Ik ben er weer klaar voor!